Sinterklaas

Zoals jullie weten is die Spanjool met zijn schimmel weer in het land. Inderdaad, Sinterklaas ja.

Nu heb ik me eens een beetje in die goedheiligman zitten verdiepen (of eigenlijk liggen, want dat ben ik wel met mijn broer eens, denken doe je liggend) en ik begrijp dat hij vooral gek is op cadeautjes geven. Dat komt goed uit, want ik ben gek op dingen krijgen, vooral voer en melk.

Een beetje verder lezend merk ik dat ik helemaal niet tot 5 december moet wachten, maar dat ik gewoon mijn schoen moet zetten 's avonds. Dan vind ik daar de volgende ochtend een cadeau in. Strak plan!
Nu alleen nog een schoen vinden. Drie kopjes voor degene die mijn daarmee kan helpen.

Maar ik neem geen enkel risico en maak alvast een verlanglijstje voor de Sint:

Lieve Sint,

Ik wil graag de schoenencollectie van Imelda Marcos!
En ik wil een pallet vol met kattenmelk!

Dat gaat wel lukken toch, he?

Liefs,
Truus

P.S.: zoals jullie zien, ben ik veel te snel voor die kale met zijn camera!

Tandsteen

Truus heeft last van tandsteen, vooral aan de tanden achterin haar mond. Vorig jaar ontdekten we het (bruinige en brokkelige tandjes) en de dierenarts liet toen zien hoe dit redelijk makkelijk te verwijderen is. Nagel er achter haken, wat kracht zetten en dan komt het tandsteen los en verschijnt weer een mooie witte tand. 

Makkelijker gezegd dan gedaan kom ik nu achter. Allereerst is Truus een stuk minder onder de indruk van mij dan van de dierenarts, dus ze protesteert wat fanatieker. Maar ze blijft een voorbeeldig poesje, want het protest wordt niet gewelddadig. Daarnaast moet je goed de slag hebben, want het tandsteen zit steviger vast dan je denkt. Omdat het ook helemaal tot aan het tandvlees loopt (dat ziet er ook rood en geïrriteerd uit), kom je nogal makkelijk tegen het tandvlees aan en dan begint ze een klein beetje te bloeden. Niet leuk allemaal, maar ja, het tandsteen laten zitten is ook geen optie.


Ik heb nu één kant helemaal gedaan en de andere kant voor de helft. Nog een paar pogingen en dan heeft ze weer een mooi gebit. Ik doe het heel voorzichtig aan, want ik wil haar ook niet al te zeer frustreren. Maar ze blijft voorbeeldig, want heel snel na de behandeling komt ze weer gewoon lief kopjes geven en bij me snorren.

Als de laatste stukjes eruit zijn, dan ga ik op zoek naar brokjes die tandsteen vorming voorkomen. Kan ik haar daar ook wat van voeren, zodat het in de toekomst (hopelijk) niet meer nodig is om haar tanden weer te grazen te nemen.