Systeemautist

Afgelopen weekend stond er in de Volkskrant een artikel over de problemen op het spoor zodra er een vlokje sneeuw in ons land valt. Ik zal niet verder op de achtergrond ingaan, als dat je interesseert moet je gewoon even de Volkskrant te pakken krijgen en het bewuste artikel lezen. De reden om dit artikel te noemen is dat ik er een prachtig woord in tegen kwam: systeemautist.
De twee helften passen perfect bij elkaar en versterken elkaars gesloten karakter. Verder is de klank ook mooi, laat het woord maar eens een paar keer over je tong rollen. Je krijgt onmiddellijk visioenen welk type mens er bij dit woord hoort, je ziet gewoon het typetje van van Kooten & de Bie voor je. Volgens mij zou dit vooral een de Bie type zijn, trouwens. Een beetje verduisterde werkkamer, opgelicht door een tweetal computerschermen (uiteraard een Apple, of desnoods een Linux PC), brilletje op de neus vanwege het langdurig staren naar de schema's op het scherm.

Het woord doet mij denken aan hokjesgeest en denkraam (een beetje Marten Toonder mag wel in zijn jaar, nietwaar?). Uiteraard is het woord ook goed te gebruiken als scheldwoord, maar daar vind ik het eigenlijk te mooi voor. Zo iets schoons mag je niet misbruiken voor iets lelijks als schelden.

Voor mij is systeemautist nu al het woord van het jaar.

Bluesfestival Delft

Gisteravond hebben we de kou getrotseerd en zijn we naarhet Bluesfestival in Delft gegaan. Bij onze stamkroeg (De Klomp) ging net een vrij grote groep naar binnen en leek het stampvol te zitten. We hadden niet echt veel zin om ons het café in te persen, dus zijn we verder de stad in gelopen, op zoek naar een wat rustiger locatie. Dat was dus niet echt mogelijk, want de kroegen die we bekeken waren allemaal stampvol. Ik kan me dat ook wel voorstellen, want het was gisteren behoorlijk koud en het snijdende windje jaagde je wel naar binnen. Uit andere kroegen klonk weer niet echt uitnodigende muziek, dus al met al hebben we wel een tijdje rond de markt gedwaald.

Uiteindelijk zijn we dus terug naar De Klomp gegaan. Dezelfde groep als eerder op de avond kwam net de kroeg uit. Dat gaf flink wat ruimte bij de ingang.Sterker nog, verderop in de kroeg konden we gewoon zitten, een biertje drinken en naar Bas de Haan luisteren. Een leuke muzikant die een muzikale honderdpoot bleek. Je moet het maar aandurven om Billy Jean van Michael Jackson en De Clown van Ben Cramer in je blues repertoire op te nemen. Beide liedjes waren bijna onherkenbaar bewerkt tot een echte blues. Wie had dat kunnen denken.

Er vielen tijdens het optreden niet zoveel lijken te noteren als tijdens de smartlappenavond van vorig jaar, maar we hebben er zeker wel weer een paar langs horen komen. Blues en smartlap blijken toch nauwer verwant dan je in eerste instantie zou denken.

Het was lekker warm binnen en de bieren smaakten heerlijk, dus zijn we lekker tot het eind blijven zitten. Rond een uur of 1 hadden we ons genoeg moed ingedronken om de terugtocht naar huis (en het warme bed) aan te vangen.

Pathé Delft PAC festival

We komen even over 10 uur bij Pathé in Delft aan, om onze vrijkaarten voor het PAC festival op te halen. Eerder in de week had Corinne aan een prijsvraag bij DOK deelgenomen en jawel, ze is één van de winnaars van twee vrijkaarten voor de vertoning van 5 films die nog officieel in première moeten gaan. Deze zondag hebben we dus ruim 12 uur films kijken in het verschiet.

Na een paar minuten wachten in de rij voor de enige kassa waar iemand actief bezig is met klanten helpen, zijn we eindelijk aan de beurt.

“Even geduld hoor, ik kom zo bij u,” zegt het meisje als ze wegloopt.
Na een minuut of zo komt ze weer terug en vraagt: “Kan ik u helpen.”

“Ik kom mijn gewonnen kaartjes voor het PAC festival halen,” zegt mijn vrouw.

“Heeft u een legitimatiebewijs bij u?”, vraagt ze.

Corinne overhandigt haar paspoort, het meisje kijkt even en zegt dan: “Mijn collega gaat zo op internet kijken, want we hebben maar 1 envelop met kaartjes liggen. Wilt u hier even wachten?” En ze wijst ons een plekje naast de kassa aan.
Ondertussen kijken we met een beetje verbazing hoe rommelig het serveren van de koffie verloopt. Er staan al enkele groepjes mensen te wachten op koffie die uit een automaat komt die niet echt voor zijn taak lijkt te zijn toegerust. De rondlopende jongens en meisjes maken vooral een chaotische indruk en uit kippen zonder kop komt niet veel koffie, kan ik uit eigen ervaring melden.

“Heeft u ondertussen alvast twee koppen koffie voor ons,” vraagt Corinne als we zo’n 5 minuten staan te wachten en het meisje bij de kassa even niets te doen heeft. We rekenen de koffie af en gaan verder met wachten.
“Mijn collega gaat echt zo kijken hoor, voor uw vrijkaartjes,” zegt het meisje na weer een paar minuten. We zien even later een jongen met een colbert en stropdas, waarschijnlijk de manager die ochtend, zich losmaken van het koffie apparaat en maakt aanstalten om naar achteren te lopen. Gelukkig komt er op dat moment een ander meisje aanlopen met een paar enveloppen en geeft die triomfantelijk aan de manager. “Volgens mij zijn dit de vrijkaartjes”, zegt ze. En ze heeft gelijk, want wij krijgen 1 envelop met daarin twee kaartjes.

Het is ondertussen 10 voor half 11 en over zo’n 10 minuten gaat de film beginnen. Het wachten op de koffie werkt op de blaas en Corinne loopt even naar het toilet. Enigszins verveeld controleer ik de kaartjes en ik zie dat we wel op dezelfde rij zitten, maar helaas niet direct naast elkaar.

“Pardon, mevrouw”, zeg ik tegen het meisje achter de kassa, “maar onze kaartjes zijn helaas niet voor plaatsen naast elkaar.” Ze kijkt naar de kaartjes. “Inderdaad”, zegt ze, “maar boven bij de zaal staat iemand klaar om u verder te helpen, die kijkt wel of er plaatsen naast elkaar beschikbaar zijn.” “En hoe lang duurt onze koffie nog”, vraag ik haar vervolgens. “Die komt er zo aan, het is een beetje druk”, zegt ze.

Om twee minuten voor half 11, het stoom komt ons zo langzamerhand uit de oren, schiet ik het meisje weer aan, nu flink pissig van toon: “Kan ik alsjeblieft ons geld voor de koffie terugkrijgen, want de film begint over 2 minuten en het ziet er niet naar uit dat we voor die tijd onze koffie krijgen.” “Natuurlijk”, zegt ze, “maar maakt u zich niet druk, de eerste film begint pas zodra iedereen die hier beneden staat voor het PAC festival boven in de zaal zit.”

Na een paar minuten draait ze zich naar ons en zegt: “Uw koffie komt er binnen twee minuten aan hoor!” Daarna loopt ze weg naar achteren. En inderdaad, zo’n 5 minuten later krijgen we onze koffie en gaan we naar de zaal.

We melden ons bij het Pathé meisje bij de ingang en vertellen weer het verhaal van de plaatsen die niet naast elkaar zitten. “Daar kan ik niets aan doen hoor”, zegt ze, “u moet maar aan de mensen tussen u in vragen of die van plaats willen ruilen, zodat jullie dan naast elkaar kunnen zitten.”

Gelukkig voor ons zijn de mensen die stoel 10 en 11 hadden gereserveerd, bij de eerste 4 films niet op komen dagen.

Wereldburger

Een mens denkt aan de vreemdste dingen onder de douche, nietwaar?

Zo vroeg ik mij vanmorgen af; als ik nu een hamburger van Argentijns rundvlees maak. En ik serveer dat op een Duits broodje (zo'n lekker vers Kaiser brötchen). Vervolgens doe ik er een plakje Spaanse tomaat op, een schijf Zeeuwse ui en wat sla uit Afrika. Om het af te maken een klodder Belgische mayonaise en echte Amerikaanse ketchup.
Als je het lekker vindt, mag je er natuurlijk een plakje Zwitserse kaas en Ierse bacon bij doen.

Heb ik dan een wereldburger gemaakt?

 Of werkt het toch anders?

2012

Het is zo ver, het nieuwe jaar is begonnen. Uiteraard iedereen die dit leest het allerbeste toegewenst. Ik hoop dat al je dromen uitkomen en dat je in perfecte gezondheid mag blijven.

Wat gaat 2012 brengen? Voor mij persoonlijk allereerst een andere baan/functie. Momenteel werk ik bij de luchtvaartinspectie van IVW, maar een groot deel van mijn huidige werk gaat naar de beleidsafdeling van het Ministerie van IenM verhuizen. Ik verhuis per 1 januari met dit werk mee en zal dus in Den Haag gaan werken. Daar ga ik mij voor een groot deel van mijn tijd met onbemande vliegtuigen bezighouden (zoals ik nu ook al doe) en daarnaast zal ik nog wat kleine klussen erbij doen. Geen enorme verandering, want het werk blijft grotendeels hetzelfde en ik werk ook voor dezelfde minister, maar toch weer een nieuwe omgeving en nieuwe collega's.
Wat ik wel zal missen is het technische werk op het gebied van het certificeren van vliegtuigen, maar goed, ik heb de keuze gemaakt om het voor mij meest interessante deel van het werk te volgen en daar hoort dan bij dat je andere klussen laat liggen.

Ons huis zullen we ook wel verder gaan opknappen. De toiletten moeten nodig opgeknapt worden en het tapijt in het trappenhuis en op de overlopen is ook aan vervanging toe. Deze klussen zullen we niet zelf doen, afgezien wellicht van het verwijderen van de tegels in de toiletten. Zo vorderen we langzaam maar zeker met het afmaken van ons huis.
Waarschijnlijk zal ik ook nog wel wat schilderwerk doen, want afgelopen jaar zijn er wat ramen vervangen in de achtergevel. Dit gaat helaas niet zonder schade aan het houtwerk, dus daar kan de kwast wel weer overheen.

Europa zal ongetwijfeld op financieel en politiek gebied ook dit jaar wel weer rommelig blijven. Ik heb eerlijk gezegd geen idee wat ons op dat gebied te wachten staat. Maar één ding staat als een paal boven water voor mij, het zal een rumoerig jaar worden met een hoop politiek en economisch nieuws.

Tot slot moeten we natuurlijk ook een keus gaan maken over de vakantie. Wordt het een verre reis, of blijven we in Europa. Er staan flink wat landen op onze verlanglijst, zeker voor de verdere bestemmingen. Ik ben al begonnen met wat informatie over reizen naar Afrika op te vragen. Maar voor hetzelfde geld wordt het Zuid-Amerika of Alaska. Of misschien gaan we wel weer Spaans oefenen in Spanje.
Je zult er ongetwijfeld meer over horen in blogs later dit jaar.

Kerstvakantie

Ik ben niet zo van de feestdagen. Uiteraard geniet ik wel van de vrije dagen die het oplevert, maar verder heb ik er niet veel mee.

Zo ook niet met kerst. We doen ook niet echt veel aan kerstversiering (wat dingetjes voor het raam en een leuk geïmproviseerd kerststuk in de schuifseparatie) en een kerstboom komt er wat mij betreft al helemaal niet in. Kerst is voor mij vooral de tijd van het jaar waarin ik mijn verlof op moet maken. Eerder in het jaar 'vergeet' ik dat altijd en dan moet ik aan het eind van het jaar een paar weken vrij nemen om al dat verlof niet kwijt te raken. De dagen vul ik dan met wat klusjes in huis (niet te veel!), wat boeken lezen, plannen bedenken voor de vakantie volgend jaar, muziek luisteren, films kijken en proberen of ik nu eindelijk dat internet een keer uit kan lezen.
Daarnaast gaan we zo af en toe even op pad (zie ook de blog van Corinne), maar het is vooral rustig aan doen en bijtanken voor het nieuwe jaar.

Dit jaar slaan we de familie bijeenkomst op kerstavond over. We gaan naar de smartlappenavond in onze stamkroeg, De Klomp. Ongetwijfeld zien we daar flink wat bekenden en komt er nog wat familie binnen druppelen ook.

Eerste kerstdag gaan we met de familie uit eten bij een Chinees restaurant in Rijswijk. Dat is een traditie die wat uitleg behoeft. Jarenlang ging mijn vader naar zijn vaste Chinese restaurant in Rijswijk (De Nieuwe Ster, bestaat niet meer helaas) als hij een etentje voor de familie moest regelen. Je wist gewoon een paar jaar van te voren bij wijze van spreken waar je met hem at. :)
Maar goed, dit restaurant bestaat al weer een tijdje niet meer en de Griek van vorig jaar was ook geen groot succes, dus dit jaar toch maar weer terug naar de Chinees met de kerst. Geen klassiek restaurant met kerst maar wel altijd heel gezellig en, zeker in het oude restaurant, ook lekker eten.

Tweede kerstdag eten we gewoon thuis. Corinne maakt een lekkere bonenschotel uit de oven. Heerlijk met knapperig gebakken broodvlokken er op.

Na de kerst nog een weekje vuurwerk ontlopen en dan in het nieuwe jaar op mijn nieuwe werkplek beginnen. De werkverdeling tussen de beleidsafdeling en de inspectie wordt het komende jaar anders ingericht. Het leeuwendeel van mijn werk verhuist van de inspectie naar de beleidsafdeling, dus ga ik het werk volgen en per 1 januari in Den Haag beginnen.

Tot slot rest me niet heel veel meer dan jullie hele prettige feestdagen te wensen.
Mocht je het echt heel graag willen, wees dan voorzichtig met vuurwerk.

Praag

 

Afgelopen week was het mijn laatste dienstreis van het jaar. Tot groot plezier van Corinne uiteraard.

We hadden een vergadering bij de Tsjechische luchtvaartautoriteiten en voor ons betekende dat dus een paar dagen naar Praag. Wat een mooie stad is dat zeg! Daar ga ik zeker met Corinne nog een keer naar toe.

Met het werk zal ik jullie niet verder vermoeien, alleen maar zeggen dat het een succesvolle week was.

Onze gastheer had een hotel op een perfecte plaats aangeraden, Hotel Rott. Een leuk hotel, beetje klassiek en perfect gelegen tussen de Keizer Karel brug en het grote plein.

Praag is trouwens best een goedkope stad. Hotel, eten en drinken waren zeer goed te betalen, zeker als je je realiseert dat we echt midden in het toeristisch centrum zaten.

Er was een grote kerstmarkt op het plein vlak bij ons hotel. Persoonlijk vond ik het fraaier dan de gemiddelde Duitse kerstmarkt. Qua kraampjes niet zoveel verschil, wat kerstprullaria en vooral veel kraampjes voor eten en drinken. Maar ondanks dat het heel druk was, was het niet luidruchtig. Verder was de locatie natuurlijk erg fraai op dat grote plein.

Ik weet zeker dat ik volgend jaar of zo hier een keer een paar dagen met Corinne naar toe ga.